26 Mart 2012 Pazartesi

Günün şarkısı

kendimi bir yudum kahvenin tadına bıraktım...




karalamaca..

Güç ve güveni insanlar hep dışarıda ararlar. Ama bunlar insanın içinden gelir.
Ve her zaman oradadırlar.
 Siz kendinize inanın, başkaları da size emin olun inanacaktır


(son dönem okuduğum kişisel gelişim kitabından altını çizdiğim beğendiğim birkaç satır)


p.s : ve sanırım kendi hikayemi kaleme alma  zamanı geldi :P



16 Mart 2012 Cuma

Toplumsal duyarlılık :((

Anketler yapılıyormuş..Türk insanı çok mutlu (?!)

Yüzde yetmiş mi, seksen mi ne,hiç inanmadığım için aklımda tutamadım!..

Önümde bir haber..okuyunca içimi sızlatan!..

vicdanı olan herkesi yaralayacak bir haber!..

''saç kurutma makinasını oğlunun eline tutuşturup diğer odada intihar etmiş bir anne! ''

Daha yeni on bir işçinin yandığı çadırda çıkan yangın da ısınmak içindi..

On binler yüzbinler üç kuruş ekmek parası için orda burda taşeron şirketlerin eziyetleri

altında çalışıp para kazanmaya çalışıyorlar..

ısınmaya..karınlarını doyurmaya çalışıyorlar..

sigortasız işçi çalıştırılıyor,insanlar 'ısınmak için' çıkan yangında ölüyor ve birileri

ellerini sevinçle ovuşturup 'ekonomi büyüyor'

'türk insanları yapılan anketlerde mutlu'' diyebiliyor..

Kimi kandırıyorlarsa?!

Cukkayı cebe indirenler mutlu ve mesut sanırım ondan!..

Sadece sorumsuzluk değil..siyasi yüzsüzlük artık

ve bu insanlar sorumsuzluktan değil sadece, açlık ve sefaletten ölüyorlar!..

Emine Hnm..

Altı yaşında bir oğul...yedi aylık bir kız çocuğu var..

para yok..pul yok..

'kardelen' adını verdiği bebeğini emzirecek sütü de yok..

tarım işçiliği yapıp eve ekmek götürme derdinde bir anne..

Ölümünden 4 saat önce cebinde 6 liraya oduncuya gidip yakacak odun istiyor.

Oduncu 'bacım,bu paraya odun mu olur' diyip 10 kilo odunu çuvala doldurup

parasını almadan gönderiyor..

sırtladığı çuvalla eve gelen Emine Akçay, yağmur nedeniyle ıslak odunları

tutuşturamıyor..

sobanın yanında eski kamyon lastiğini parçalayıp yakmaya çalışıyor..

yakamayınca cocukların üşüdüğünü gören anne,saç kurutma makinesini çalıştırıp

oğlu isa'nın eline tutuşturuyor..

Daha sonra diğer odaya gidip tavandaki salıncak demirine ip bağlayarak

kendini asıyor!..

....
....

İnsanlar açlıktan umutsuzluktan ölüyorlar!..

hak hukuk aramadan ezilmeyi seçerek köle gibi çalıştıklarında da

bir şekilde ölüyorlar!..

ülkede bu kadar yoksul varken suriyelilere bakıp gösteriş yapıyoruz

kendi insanlarımızı unutuyoruz

libyadan filistinden gelen insanlara bağrımızı açıyoruz diye

alkış tutanlar kendi insanımızın acılarını görmekten uzaklar..

içim parcalandı..

:((

Eğer siyasetin,toplumun biraz vicdanı kalmış olsaydı bugün gündem,

çocuğuna saç kurutma makinesini tutuşturup intihar eden anne olurdu...

olmadı!












15 Mart 2012 Perşembe

sözün bittiği yer..





























Değişir rüzgarın yönü 
Solar ansızın yapraklar; 
Şaşırır yolunu denizde gemi 
Boşuna bir liman arar; 
Gülüşü bir yabancının 
Çalmıştır senden sevdiğini; 
İçinde biriken zehir 
Sadece kendini öldürecektir; 
Ölümdür yaşanan tek başına 
Aşk iki kişiliktir. 

Bir anı bile kalmamıştır 
Geceler boyu sevişmelerden; 
Binlerce yıl uzaklardadır 
Binlerce kez dokunduğun ten; 
Yazabileceğin şiirler 
Çoktan yazılıp bitmiştir; 
Ölümdür yaşanan tek başına, 
Aşk iki kişiliktir. 

Avutamaz olur artık 
Seni bildiğin şarkılar; 
Boşanır keder zincirlerinden 
Sular tersin tersin akar; 
Bir hançer gibi çeksen de sevgini 
Onu ancak öldürmeye yarar: 
Uçarı kuşu sevdanın 
Alıp başını gitmiştir; 
Ölümdür yaşanan tek başına, 
Aşk iki kişiliktir. 

Yitik bir ezgisin sadece, 
Tüketilmiş ve düşmüş, gözden. 
Düşlerinde bir çocuk hıçkırır 
Gece camlara sürtünürken; 
Çünkü hiç bir kelebek 
Tek başına yaşayamaz sevdasını, 
Severken hiçbir böcek 
Hiç bir kuş yalnız değildir; 
Ölümdür yaşanan tek başına, 
Aşk iki kişiliktir.

Karalamaca...


Grinin en hüzün tonlarına batırıorm parmak uçlarımı..

kaçışlarım kendime..

geçip gidenlerin yüzüne gülen çerçeveler çiziyorum..

acı solukluyor ciğerler..

hangi acılı hikayeye, ağrılı kahkasızlığa çıkarım bilinmez..

yürüyorum..

içimde biriken susuşlarım..

boğazımda düğümlenen hüznü

yutkunarak saklıyorum..

ezip geçiyor denizin soğuğu..

istanbul sessiz ve soğuk...

saçlarım değiyor kar ıslaklığına..

damlalar yuvarlanıyor yanaklarıma..

geçip giden

martıların çığlıkları  kulaklarımda..

yüreğimde eskitiyorum herşeyi..

kalakalma koynunda

ayrılığın ayak sesleri..













12 Mart 2012 Pazartesi

93 ' SİVAS ve Utanç!...





                                                                                                               


















35 Kişiyi yakan bu cani yobaz lanet insanlarla 18 yıldır aynı ülkede


yaşamaktan ve 18 yıldır bu davanın unutulması için herşeyi yapan, yaptıran,

delilleri karartan,


suçluları bulmayan, buldurmayan yetkililer ve sorumlulardan 


BİR KEZ DAHA UTANÇ DUYUYORUM!!!......                                                          




Sivastaki katliamı, bir ermeni gazetecinin öldürülmesini veya uludere katliamını anlamanız

ve kınamanız için Alevi,Ermeni yada Kürt v.s olmanız gerekmiyor..


Masum insanlar öldürülürken susulmaz!..Susarsan o suça katılmış olunur!...

Ölümlerde ne ırk ayrımı yapılır, Ne de din!..ÖLEN İNSANDIR!..


İnsan katlediliyorsa LANETLİYORUM!...




ELLERİNİ KANA BULAYANLAR, İÇLERİNDEKİ MEZAR TAŞLARIYLA YAŞAYANLAR

AYNI ADALETSİZLİĞİN VE AYNI SUÇUN ORTAKLARIDIR HEP BİRLİKTE!..




UĞUR MUMCU!...





















Kaybedenler Kulübü


İzlediğim ve etkilendiğim filmleri paylaşmayı seviyorum..

Kaybedenler Kulübü de henüz izleme fırsatı bulduğum

ancak çok etkilenip beğendiğim farklı ve sıradışı bir film..

......

karşılıklı sohbet ediyormuş gibi rahat ve kimsenin kendilerini dinlediğinden

 haberleri yokmuş gibi özgür program sunan iki radyocu gencin hikayesi..

Alternatif farklı kitaplar basan yayınevi sahibi Kaan Çaydamlı

 ve sağlam bir plak koleksiyoneri olan Mete Avunduk..

çok fazla ortak noktada buluşup aslında toplumdada çok farklı kesimleri biraraya

getirerek ''Kaybedenler Kulübü'' nün oluşmasını şaşırarak izliyorlar..

Çünkü kendileri hiçbir para,statü amaç gözetmeksizin yaşadıkları hayatın

belli bir saatten sonra kitlelere ulaşabilceğini ve popüler olabileceğini

 hesaba katmıyorlar..

Filmde de bizimle paylaşılan,

Yiğit Özşener'in canlandırdığı Mete karakterinin annesi ile olan

 ilişkilerinden de anlaşılacağı üzere,

bu iki arkadaşın aslında maddi sorunları yok.

Hayata yenik başlamış karakterler değiller.

Yani  "kaybeden" değiller.

Çünkü onlar kaybetmeyi "tercih" ediyorlar..

Onların başarıyla, para pulla, şöhretle, lüks yaşamla işleri yok..

Üç kuruş kazanalım diye programlarının formatını değiştirmiyorlar mesela,

parasız yapıyorlar bu işi ve bu özgürlüğü de programda ağızlarına geleni söyleyerek,

kendilerine sansür uygulamayarak kullanıyorlar..

Tam da  aslında sansürün bu denli gündemimizde olduğu şu anlarda,

bu film yerine tam da cuk oturuyor.

'Bağımlı olmayı' sorgulamanızı sağlıyor.

Hayatı hiç ciddiye almıyormuş gibi yaşayan,

kadın erkek ilişkilerini 'ti' ye alan,-sex'i ve cinselliği

öne alsa da bazı sahneler- aslında kültürlü,

çok zeki,ciddi ciddi felsefe yapan,cesur,yeri geldiğinde

duygusal taraflarını ortaya koyan,komik iki adam olarak dikkat çekiyor..

Gündelik hayatlarında her gün yaşadıkları yapay birlikteliklerle

 ilgili sahneler hızlı geçerken,Kaan'ın aşık olmasıyla

Zeynep le geçirdiği sahneler ağır ve yakın çekilmesi aslında tam da

anlatılmak isteneni vurgulamış bence..

Sırf cinselliğin değil, aşkın var olduğunu kanıtlamak için ağır ve yakın çekimler..

Film çok başarılı bence..

Bunu da hikayeyi hiç bilmeyen duymamış izleyecileri

ya da sonradan duyarak izleyenleri de kurgusuyla

 hikayenin içine çekebilme gücüne bağlıyorum..








                                                                                           





''Zincirlerimizden başka kaybedecek bir şeyimiz yok''

''İnsanın yer yüzünde kendisine en uzak olduğu nokta, kendi sırtıdır aslında.''

''İnsan karar vererek aşık olmaz, sadece bir bakar, olmuş.''

''Cevabı olmayan herhangi bir şeyin sorusu da olmaz zaten sayın dinleyen.

Sorular sadece cevabı duymak isteğiyle var olurlar.''

aklımda kalan altı çizilen replikler..

Sağlam bir cast,senaryo ve teknik görüntülerle 'Tolga Örnek'

gerçekten çok iyi bir işe imza atmış..

İzlerken hayada dair çok şey bulup etkileniyor,

yalnızlığa, insan psikolojisine daha hakim oluyor,

'ya böyle adamlar da yaşamış mı Kadıköy sokaklarında '

 diye şaşırıyor,belki biraz imreniyor, belki gülümsüyor,

espirilere katılıyor ama çoğunlukla biraz daha çözebilmek istiyorsunuz..

Aslında Kaan'ın şu sözleri çok güzel özetliyor:

“Bazı insanlar aile kurmayı öğrenirler. Yani buna değer verirler.

 Bazıları ise başka bir takım şeylere, değer verirler.

Onlara değer verirken niye değer verdiğini düşünmez birey,

toplum içinde erimiş olan birey.

Toplum koleje girmeyi bir değer olarak sunduğu için

artık o kişiliğini yoksayma halidir.

Koleje girmek için yarışır, üniversiteye girmek için yarışır,

iyi bi işe girmek için yarışır, güzel bi kadınla evlenmek için yarışır.

 Devamlı bir yarış ve kazanma zorunluluğu.”

Mete biraz daha geride kalsa da ilişkiler açısından film de

 aslında Kaan'ın yaşadıkları ve bir anda aşık olmasıyla

başlayan karelerle 'Aşk' a dair de çok şey vurgulanıyor..

Önemli sahnelerden biri de Kaan radyodan sonra

 kızlarla takıldıktan sonra geç vakit eve geliyor

Zeynep’in onda kalacağını unutuor, Zeynep uyumamış durumda ve tartışıyorlar

Zeynep neden radyodaki her kıza “sizinle yatmış mıydık?” diye sorduğunu sorar.

Yönetmenin kurduğu  açı düzeni karakterlerin arkalarına gizlenip

onları izlermiş etkisi yaratıyor üzerimizde.

Birebir yaşadım sahneleri izlerken..

Kendi hayatınızdan çok şey buluyorsunuz..

Ve asıl bam teli ve etkilendiğim sahne şudur:

“Ben böyleyim” der Kaan, “sana hiç yalan söylemedim”.

 “Ya bunu anlarsın ya da s.ktir olup gidersin!”

Aşkın doğasındaki çatışma yaklaşma kaçma tam da burdadır..

Tam da burda taraf tutmamız istenir

Ya Kaan’ın yanında olup dürüstlüğünü takdir etmeli,

ya da klasik aile kurumuna bağlı (Kaan’ı ailesiyle tanıştırmayı planlayan)

kadının konumuna yerleşip -kendimizi muhafazakâr hissedip-

suçluluk duymamız gerekir.

Bunun dışında bir seçeneğimiz yoktur.

Zeynep gider ve kaybedenler de hayatlarına dönerler.

O ataerkil hayat tarzının da ne kadar gerçekten kaybedenlik olduğu tartışmalı.

Alternatif bağımsız hayat tarzının ne kadar kalıcı olduğu da..


Hoşça vakit geçirmek yada oyalanmak için olan kitleye göre değil film

Çok daha anlamlı ve derin kurgusu bence..

Sistem tarafından içselleştirdiğimiz o 'aidiyet duygusunu'

 şimdilerde sıradanlaşmış olduğunu farkettim..

Ve Anladım ki!..Aşk, bağımlılık, tutku ya da karşılıklı olması gereken bir duygu değildir;

Aşk, tadı çıkarılması gereken bir Şans tır!..