içimde birikenler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
içimde birikenler etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

11 Temmuz 2015 Cumartesi

yalnızlığın gölgesinde kendi yüzün..


gözlerinde nemli hayaller biriken

kıyısında hayatın kendine yer arayan biriyim

gittikçe uzaklaşan,

yabancılaşan,

yalnız ve mesafeli

bir şehrin ışıkları gibi..


solgun yüzlü bir ifade

bilinmeyen bir şarkı

kırılgan bir kız çocuğu

sonbaharda rengini kaybeden bir siluet

ve yorgun bir beden..

.....

kendi kendime içimde biriktirdiğim

küfürlerimle beraber bir haykırış bu!..

bir sızı oluyor içini acıtan

ruhunda esen fırtınalar

ve

kırılmış bir kalp..

alçıya alınamayan

sürekli acıyan..

üst üstte gelen hayal kırıklıkları

bir günün batışı kadar yalnızlık

geriye dönen saatler

unutulmuş bir geçmişte

umutla uyandığın günün sonunda

biten bir başlangıç daha

kimseyi daha fazla yaşatmaz


ve ben artık öldürüyorum saatleri

ne eksik ne de fazla yaşamak için..




9 Şubat 2011 Çarşamba

içimde biriktirdiklerim...

Gece..

suskunluğa ve yalnızlığa direnmeye çlıştım                                        

yaşamaya..

sevdiklerime..

sevmediklerime..

tüm seslere kulak verdim

nefes aldım

biraz da nefes verdim

kendimle bile konuşmadan

öylece yaşardı gözlerim

........

bir ses böldü geceyi

ya itti ya kopuktu

kulaklarımı tıkamadım

herşeye rağmen devam ettim

çünkü buna gerek yoktu

yalnız umutlara kulak verdim

ne varsa umuda dair ektim beynime

nadasa bırakmadım bu sefer

hayalerimle suladım hepsini

....

sustum..

konuşmadım

kelimeleri üzmemek için

hiçbirşey söylemeden

hiçbirşey konuşmadan zamanda salındık biz..

gözlerimiz bizi hep ele verdi

yaşadıklarımız yüzümüzden okunuyordu

hep kısık bakmak hayata

ötesine düşmek zaman merdivenin

koşmak

koştukça yorulmak..

aynı şarkıyı tekrar tekrar

kendini dinlemediğin kadar dinlemek..

....

ağlıyorsun..

hep aynı şeyi yapıp

sulandırıyorsun kanı

gerçekçi olmuyor acıların

ve pıhtılaşmadan hayallerin

vazgeçiyorsun hayattan

kırılınca umutlar ve

şefkatin

sadece bekliyorsun

inanmadan öylece..

arkana dönüp bakmaktan

adım atmayı unutuyorsun

sen sonunda

ölmek diyorsun yaşadığın hayata


oysa hayatın ta kendisi

içinden çıkamadıkların

...